Een extra lente                             door Irene en Jos Verweij

 

 

Nu we beiden gepensioneerd zijn en  de “koude “ maanden in Nederland wilden ontlopen besloten we om, in navolging van talloze landgenoten, in het verre zuiden een vroege, hopelijk warme, extra lente te gaan zoeken.Het vertrek werd gepland voor 23 februari en de achterblijvende  familieleden beloofden we  dat we begin mei weer thuis zouden  zijn dus een reisduur van ongeveer 2 maanden.

 

Voorbereiding en route

 

Als eerste  kwam natuurlijk het reisklaar maken van de kampeerauto. De technische en mechanische kant wordt het hele jaar door goed in de gaten gehouden en onderhouden maar er zijn andere zaken, die op een vacantie en zeker een wat langere heel belangrijk zijn. Niet alleen met al die specifieke, niet te missen echte hollandse zaken en dan bedoelen we niet de fameuze aardappelen, die iedere nederlandse caravan of camper mee schijnt te zeulen maar zoute/zoete drop, Hema gekookte worst, pindasaus en meer van die in het buitenland  moeilijk verkrijgbare zaken. In het prille voorjaar kan het ook in het zuiden van Spanje of Portugal nog aardig koud zijn zodat het gebruik van de kachel  vaak nodig is.  Dus extra gasverbruik uit flessen waarvan het bijna 100% zeker is dat die in Spanje niet gevuld kunnen worden en in Portugal maar heel moeizaam. Bij onze gasflessenleverancier, de fietsenmaker, werd dus een extra 11kg fles gas gehaald buiten de 2 volle flessen, die al in de gaskast gesjord stonden. Ook werd de route bekeken en besproken, veel overwinteraars gaan Spanje binnen aan de Atlantische kust, bij San Sebastian. Dat zijn de reizigers, die zo snel mogelijk naar het zuiden van Portugal willen of naar  het zuiden van Spanje en dan over de snelwegen langs Madrid. Maar ook is er een groep rijders, die via San Sebastian  naar Pamplona vervolgens naar Zaragoza en dan  de Middellandse zeekust bij Vinaros bereiken of nog zuidelijker de kust eerst zien in de buurt van Valencia. Het voordeel van deze veelbereden routes is dat ze tolgeldvrij zijn en er ook geopende campings te vinden zijn  Wij wilden langs een andere route en besloten om dwars door Frankrijk naar de  Middellandse Zeekust te rijden en dan bij Le Perthus de Spaanse grens te passeren om vervolgens zoveel mogelijk langs de kust rijdend op N-wegen naar de Algarve te gaan.

 

Frankrijk

 

 Frankrijk is ook zonder gebruik van de dure tolwegen goed te doorkruisen, wij reden  via Brussel, Mons, Reims, Epernay, Sézanne, Sens, Auxerre, Nevers naar Clermont-Ferrand en over de gratis snelweg E11  naar het zuiden,en daarna via Bezier, Narbonne en Perpignan naar de Spaans/Franse grens. We vertrokken met koud en regenachtig weer uit een grijs, vaalgroen Holland. Na 2,5 dagen rijden kwamen we aan bij de Middellandse zeekust en vonden een parkeerplaats in Leucate, langs een van de ”L’Etangs”, de binnenmeren, waar al een kleine internationale kolonie windsurfers in hun campers woonden.En warempel toen we de blauwe Middellandse Zee zagen ging de zon schijnen en werd het een aangename temperatuur waar we onmiddellijk van genoten door buiten te gaan zitten. Hier wilden we wel een paar dagen blijven. Maar helaas de volgende morgen was het weer omgeslagen en reden we met regen en wind weer verder op onze tocht naar de zon.

Toch hadden we gedurende onze rit door Frankrijk al een hele verandering gezien.Vertrokken we uit een winters Nederland  met kale bruine akkers en nog nauwelijks groenende bomen, in het zuiden was het koren al  aan het groeien en stonden veel  bomen en struiken  al in blad en sommige zelfs al in bloei. En die halve dag in Leucate, toen de zon scheen was het zelfs lekker warm en konden we heerlijk zonder trui of jas in de zon zitten.

Wat ons ook opviel was dat in veel plaatsen langs de door ons genomen routein dorpen en steden spandoeken en borden duidelijk zichtbaar waren aangebracht waarop aangegeven werd dat de plaatselijke camping geopend was.

 

Spanje

 

Na de passage van de Spaanse grens ( wat zien al die grensposten er sinds Schengen, verwaarloosd en armoedig uit ) namen we toch maar de tolweg naar Barcelona. Ten eerste is de Costa Brava met wind en regen weinig aantrekkelijk en ten tweede is het doorkruisen van grote drukke steden nu niet meteen onze lievelingsbezigheid en via de helaas niet-gratis rondweg een stuk eenvoudiger.

Aan de Spaanse kust waren wij al een jaar of 25 niet meer geweest en de veranderingen waren verbazingwekkend, de gehele kust van noord tot zuid lijkt het wel één grote bouwplaats en  van enig respect voor de natuur door de ontwikkelaars/investeerders is jammer genoeg maar weinig te bespeuren.Slechts in enkele plaatsen is tijdens het bouwen  rekening gehouden met de natuurlijke kustlijn Plaatsen, die ik me herinnerde als kleine familie-badplaatsen met wat pensions waren uitgegroeid tot steden met 100.000 of meer inwoners en indrukwekkende bedrijventerreinen. Natuurlijk allemaal met een fraaie, luxe boulevard, als het waar is wat ik hoorde dat al die promenades voor een groot deel door de Europesche Unie betaald zijn, dan zijn alleen daaraan al  kapitalen aan europees belastinggeld besteed.

 

Benidorm

In Peniscola kregen we van kennissen  een Nederlands tijdschrift  “Hallo” uitgegeven aan de Costa Blanca voor de daar wonende Nederlanders. Dat was een mazzeltje want dezelfde avond bleek dat het  in onze waterleiding ingebouwde drukvat lekte en  dringend vervangen moest worden . In  “Hallo” stond het adres van een  onderdelenwinkel,  in Benidorm tegenover de camping “El Raco”. Benidorm was niet al te ver weg en stond toch al op de lijst te bezoeken plaatsen. Toen we in Benidorm een plaatsje zochten op camping “El Raco”,

na eerst buiten de poort in de goot  onze drinkwatertank geleegd te hebben, waren we verbaasd over het grote aantal  kampeerauto’s, dat hier de wintermaanden doorbracht.  De camping was  bomvol en het plekje dat we na veel gemanoeuvreer bezetten was een zogenaamde wachtplaats, alleen schaduw en zonder stroomaansluiting. De drukregelaar werd snel vervangen en nadat de watertank weer opgevuld was, getest. Alles werkte weer, lekkage verholpen, jammer alleen dat onze watertank nu gevuld was met water met een duidelijke chloorlucht en smaak.

De volgende dag ging de reis weer verder, eerst werd buiten de campingpoort de kampeerauto geparkeerd en hebben we op de fiets Benidorm verkend. Wij hadden er ons nooit een voorstelling van gemaakt, hoe geweldig druk het in die echte overwinteraarssteden kan zijn. En een verbazingwekkende hoeveelheid winkels, restaurants, cafetaria’s, terrassen en natuurlijk de daarbij behorende auto’s. We bekeken het met verbazing, kochten een krant, laadden de fietsen weer op en verdwenen  over de N332 richting Alicante. Tijdens onze fietstocht door Benidorm was het droog en zonnig geweest maar nu, zoals tot nu toe steeds tijdens de middag draaide de wind weer naar zee, werd koud en na een uurtje begon het  te regenen.

We reden weer verder, verbaasden ons over de ontzagwekkende hoeveelheid en oppervlakte van de plastic groentenkassen en warenhuizen, waaraan geen einde scheen te willen komen. Soms, als de weg wat hoger liep en je omlaag het dal in keek, leek het wel alsof je langs een binnenmeer reed, dan schitterde het plastic net als het water van een rustige zee.Maar bij Almerimar waren de kassen bijna op.Bij het grote blauwe hotel stonden op een reusachtige parkeerplaats wel een 100 tot 120 kampeerauto’s   troosteloos bij elkaar.  Het weer was nog steeds slecht, koude wind en regen. We besloten van de kust  af te gaan en naar Granada te rijden en daar het Alhambra te bezoeken, een cultureel uitstapje hoort er nu eenmaal bij.Bij Motril namen we  de nieuwe snelweg  E902/N323 en reden we richting Granada. Volgens onze splinternieuwe Spaanse kaart zouden we afslag 126 moeten nemen om dan bij een strategisch gelegen stadscamping uit te komen.Afslag 128, 127 en toen opeens 125 geen 126 en razend druk verkeer want het was vrijdagmiddag, Het risico om te gaan dwalen leek ons te groot dus bleven we maar op de rondweg en namen ons voor om dan op de terugweg Granada zeker te zullen bezoeken. Een heel eind verder langs de A92 vonden we in Fuente de Piedra een camping en keken naar de flamingo’s . Rond het meer van de roze flamingo’s is goed te fietsen, de camping heeft echter maar een zeer beperkt aantal plaatsen waar een camper enigszins vlak neergezet kan worden maar er wordt aan een verdrievoudiging van de grootte gewerkt en zo te zien zal de uitbreiding beter geschikt zijn om kampeerauto’s op te nemen. Een  zwembad en restaurant is ook voorhanden. Ergens had iemand ons verteld over het dorpje  “El Rocio” een paradijs voor paardenliefhebbers maar ook een bedevaartplaats. El Rocio bleek een dorp te zijn zonder verharde straten en wegen, overal zandpaden en elk huis is voorzien van palen om paarden aan vast te binden. Ook  is er een meert aanwezig met flamingo’s en ander gevogelte. Het heeft veel weg van een dorp uit het Wilde Westen. De bedevaartskerk is fraai versierd en voorzien van memento’s en op zondag is het een waar genoegen om de kerkgangers voorbij te zien komen, sommigen te paard in  fraaie andalucische klederdracht  en anderen te voet maar op cowboy-laarzen en ook in prachtige kleding. Bij de kerk, naast het meer, is betaald parkeren verplicht ( € 1,0 ) maar daarvoor mag je ook de hele dag/nacht blijven staan.El Rocio ligt aan de rand van een groot natuurpark,”Parque Nacional de Donana” en is te bereiken door vanaf de A472 of de A49 de A483 te nemen, In Almonte passert u kleine winkels en stalletjes met de specialiteiten van de streek zoals vroege aardbeien, honing, wijnen en  zuidvruchten. Na El Rocio reden we verder naar het zuiden in de richting van Huelva. Deze kuststreek is vlak met veel pijnbomenbossen en heeft  echte fietspaden en lijkt wel wat op onze duinenkust. In Huelva staken we de rivier over en reden naar Punta Umbria, langs een moerassig gebied met talloze watervogels.

 

 Portugal

 

Volgens de door ons dagelijks beluisterde weerman van Radio Wereldomroep zou het nu dan eindelijk eens beter weer gaan worden, er zouden wat warme lentedagen op til zijn in Zuid-Europa  en daar we nog wat afspraken  hadden lopen in Portugal, aan de Algarve, besloten we om nu de Spaans/Portugese grens maar eens te passeren.

Eerst nog even naar Isla Christina om de ” Lidl “ en een aangrenzende supermarkt te bezoeken want ons was verteld dat alles in Portugal  30% duurder dan in Spanje zou  zijn.

Onder een stralende zon reden we over de grote brug over de Guadiana, de grensrivier, Portugal binnen.

Jammer, dat ook aan de Algarve het weerbericht niet helemaal klopte, maar gelukkig viel de meeste regen         ’s nachts.  Maar de lente was er wel,  in Spanje was al steeds meer groen en bloesem te zien , in Portugal stonden de walnootbomen en de mimosa  in volle bloei en ook de welbekende “zonneroosjes” bedekten de berghellingen. We maakten een paar maal de rit langs de grensrivier de ” Guadiana” naar het noorden, naar Beja en Serpa en passeerden dan de plaatsen Alcoutim, Mertola en Sao Domingos. Ieder van deze plaatsen is het stoppen en bezichtigen meer dan waard en ook heeft elk van deze steden een redelijke camping. Beja en Serpa zijn interessante kleine steden met veel oude zaken en vooral Serpa is een bezoek waard. Het heeft niet alleen een moorse geschiedenis maar al eerder hebben de romeinen en de grieken hier gewoond. In Serpa is een camping municipal met prachtig sanitair  van marmer en de ligging van de camping is  op loopafstand van  het oude centrum met markthal en een grote moderne supermarkt op loopafstand.

Wij brachten in Serpa de Paasdagen  door en genoten  van de processies, de optochten, het volksdansen en het vuurwerk .Ook bezochten wij een eenvoudige arena, gevormd door boerenwagens waarbinnen “helden” hun moed konden bewijzen door met jonge koeien en stieren te stoeien, de beesten aan hun staart te trekken en dan te proberen Ben Hur na te apen en de beesten af te stoppen  en  tegen de grond te worstelen. Bloed vloeide er niet maar bier des te meer.

Na de Paasdagen trokken we weer naar het zuiden en bezochten de bekende plaatsen, kochten zoete dikke wijn in Faro bij de “groene deuren”, bij het grote parkeerterrein waar het overnachten voor één nacht is toegestaan, aten  “platte kip”met piri-piri saus in Querteira, kochten en roosterden zelf diverse malen de “sardinhas” in Olhao en hadden met andere camperaars in Cabanas en Lagos diepgaande gesprekken over politiek en andere, in Portugal, ver-van -mijn-bed lijkende zaken. Zaten en lagen aan het strand van Monte Gordo en kochten handdoeken in Villa Real de San Antonio. We bezochten markten en museums, snuffelden in antiekwinkels en galarijen, dronken koffie in strandtentjes en aten in grote en kleine restaurants.We fietsen met vrienden door sinasappelboomgaarden ontdekten talloze met tegels versierde huizen en genoten van het prachtige portugese binnenland. Kortom we amuseerden ons kostelijk ook al omdat het weer de laatste weken van April nu echt zo warm en zonnig was geworden als in de folders altijd wordt getoond. Toch kregen we nog een keer pech. Opeens bleek onze huishoudaccu  leeg te zijn terwijl ons op het dak bevestigde  zonnepaneel ons dagelijks verbruik toch tot dan toe goed had weten te  compenseren en we geen uitzonderlijke elektrische apparaten hadden gebruikt. Doormeten gaf aan dat er  iets met het zonnepaneel aan de hand moest zijn, de geleverde stroom had maar een voltage van 8V in plaats van ca 17/18V. In Aljezur, ver in het westen van de Algarve, is een zonne-energie installatiebedrijf gevestigd. Wij reden erheen en de monteur bevestigde onze eigen metingen, zonnepaneel kapot en niet te repareren.In een uurtje werd een nieuw paneel  geïnstalleerd en de accu bruiste dagelijks weer van de energie.

In Portugal valt alles wat met energiebesparing te maken heeft onder het lage BTW-tarief ( 12%). ( Men kent 3 tarieve) Ik betaalde voor een paneel van 75Watt, geïnstalleerd met alles erop en eraan  € 560,-.Taalproblemen waren er niet, de eigenaar sprak perfect engels en bleek na scherp de uitspraak beluisterd te hebben uit Duitsland te stammen.   Na terugkeer in Nederland  bleek het defecte zonnepaneel uit een serie zonnepanelen met fabricagefouten te komen en werd door de fabriek  via de leverancier  Transsolar te Heiloo vervangen zodat we nu door twee panelen een extra gevulde accu hebben.

 

Terugweg

 

We besloten door de Alentejo of Extramadura, een wild en ruig gebied maar met goede wegen, terug te rijden. Langs de Guadiana weer omhoog naar Serpa, dan naar Mourao, Badajoz ,Cáceres, Plasencia, Salamanca, Valladolid en Burgos. Bij Vitoria reden wij richting Pamplona , bij Irurtzun de nieuwe snelweg A 15 naar San Sebastian. Daarna de N 10 naar de Franse grens bij St.Jean de Luz. In heel Portugal en Spanje genoten wij van de prachtige natuur, jammer dat na de passage van Burgos de warme lente voorbij was en het weer regenachtig en koud winderig werd. De franse passage was ook niet uitnodigend tot een langer verblijf. Uiteindelijk reden we Nederland binnen in een hoosbui.

 

We verbruikten 2,5 fles gas dus waren blij met de extra fles, die we mee hadden genomen.Een van de oorzaken van het verbruik was het feit dat we ook op campings de koelkast op gas zetten en zo geen dure stroom uit de “paal”gebruikten.Want zeker de stroomprijzen zijn de pan uitgerezen.

 Inderdaad bleken in Portugal met de invoer van de Euro  de prijzen stevig gestegen te zijn, hier en daar leek het wel of men gemakshalve maar alleen het escudoteken vervangen had door de €.  De prijsstijging  is ook een gevolg van het feit dat de regering de directe belastingen, dus BTW enzo, de laatste jaren stevig verhoogd heeft om het tekort van de schatkist te beperken en zo mee te mogen doen aan de EMU.

We betaalden € 648 aan diesel en legden 7345 kilometer af.

 

Gebruikte  kaarten

 

ANWB-routekaarten Frankrijk, Spanje en Portugal.

ANWB Wegenatlas Frankrijk incl. België en Luxemburg

Michelin Nr.998 France Nord, Nr.989 France, Nr 990 Spain/Portugal

Marco Polo. Costa Brava/Andorra/Perpignan/Barcelona

Michelin Nr.445 Centraal en Oost Spanje, Nr.446 Andalucië/Costa del Sol

ANWB/Kümmerly+Frey Portugal

 

Gebruikte Boeken

 

Guia de Parques de Campismo Camping Portugal

Cook ‘s Portugal. Algarve

Marco Polo. Portugal

ANWB/Extra.  Algarve

Uitgeverij Mingus : Ontdek landelijk Portugal

Pro Mobil  Toerenbuch Frankreich

ACSI-Internationale Campinggids 2

ANWB-media  Gouden Serie : Franse Middellandse-Zeekust