Sta ik te praten met zo'n kakker, die niet meer langs Calais durfde met zijn paleis op wielen, en nogal flink afgaf op de vluchtelingen.

“Ze zitten zo bij je binnen, die klootzakken, of bedreigen en overvallen je. Mij zien ze daar niet meer in de buurt.”

 

Mijn respons op al die kommer kwel van die meneer was ; dat als hij het onzinnige bedrag van die belachelijke grote camper nou eens omzet had in een humaan microkrediet voor een Afrikaanse sloebermoeder, en zelf voor een tonnetje minder een camper gekocht had hij dan minder kans had gehad dat die arme vluchtelingen binnenkort allemaal hongerig onze kant op komen zwemmen.

 

Zo... gelijk een vijand erbij.

 

Normaal gesproken, bezit ik wel een soort sociale handigheid , want altijd maar eerlijk je mening ventileren  pakt soms niet goed uit."

Maar bij enkele mensen, die mij mateloos irriteren,  worden mijn gedachten ongecensureerd mijn mond uit gespuugd.

En het zal mij verder ook een worst wezen wat die mensen van mij denken of over mij roddelen.

Het is zelfs zo, dat van sommige mensen hun naam voor mij alleen nog maar een geluid is.

 

Kom ik gelijk op het punt……..Wanneer is sociaal liegen een goed idee?

 

Ik quote,

 

"Altijd maar eerlijk zijn, hoeft echt niet, zegt psycholoog Robert Haringsma. "Het draait eigenlijk om authenticiteit.

Je hebt recht op je eigen overtuigingen, je eigen visie op de wereld, en het recht je daarover uit te spreken.

Maar dat betekent niet dat dat ook altijd maar moet.

Inzien in welke situatie je eerlijk moet zijn, of maar beter een beetje kan liegen dan wel wijselijk je mond houden, dat vergt wat sociale handigheid."

 

Tja ....

Normaal gesproken heb ik dat ook wel en soms dus ook niet.

Misschien vraagt u zich af of u zelf een reisverhaal gebeurtenis wel  wat mag overdrijven ofwel een beetje erover liegen.

Nou van mij mag het

 

Er zijn mensen die zeggen “ik lieg nooit “ nou ik durf te zeggen “dat lieg je” Liegen doen we allemaal wel eens.

 

Groet Bram

 

Terug naar het Prikbord voor meer verhalen.