Het wordt één grote grijze fietsende groep, de huidige Camperbezitters.

 

Ik denk steeds meer dat het belangrijkste is als je NKC lid ben dat je collectief over gaat op een manier van groepsdenken, die geen individueel standpunt kent.

De leden zijn  in feite allen soldaten en als je niet meedoet met de algemene camper groepsnorm dan word je als een deserteur behandeld.

Het is een overlevingsmechanisme van de groep die de regels denken te bepalen , dus vanuit de groep gezien normaal.

Samen staan we sterk. Huh?

Steeds vaker vraag ik me af wat er dan wel gebeurt, behalve rondlopen in een campingsmoking, en fietsen.

 

Wat anders,

 

Eergisteren op een camperplaats waar we stonden (ik publiceer liever geen namen)

Komt een spiksplinter nieuwe grote Hymer S klasse op Mercedes basis aanrijden. (er zat nog geen vuil in de wielkasten)

Ze rijden naar de laatste beschikbare plaats naast ons, en ...ja hoor  met de deur naar onze deur.

Onze hond begon gelijk te kwispelen en haar ketting (ze ligt altijd vast) was net lang genoeg om bij de nieuwe buren hun deur te komen die ,nadat het opstapje uitgeklapt was, opengedaan werd door een keurige kakmadam die verschrikt naar onze kwispelende hond keek.

"Hij doet toch niets ?"

"Nou" antwoordde ik, " als u vaak bij ons naar de wc gaat wordt ze op een moment wel chagrijnig"

"Het lijkt mij, voor ons beiden , beter qua privacy dat u uw Camper omdraait.

Heeft u ook geen last van de hond."

Zij ; "Nou is toch ook wel gezellig zo"

Ik ; " Wat u wilt!…. we leven in een vrij land ".

Ze sloot de deur weer, en na 5 minuten kwam ze weer naar buiten,

en alsof ze het haast niet uit haar strot kon persen zei ze zuchtend " we draaien hem wel " alsof ze mij een grote persoonlijke gunst verleende.

Het opnieuw ,nu achteruit, het parkeervak insteken ging best wel aardig als ik in aanmerking neem dat deze grote brede lange camper, zijn chauffeur misschien alleen het B rijbewijs had en normaal een kleine personen wagen gewend was.

Onze nieuwe buurvrouw rende wel als een kloeke kip om de camper om aanwijzingen te geven.

Niks mis mee vind ik.

Toen de Camper stond werden gelijk de fietsen uit de garage gehaald.

En na een knikje naar ons fietsten ze weg.

 

We hebben deze mensen verder niet gesproken, de volgende dag vertrokken wij namelijk naar België voor ons volgende avontuur.

U leest het wel.

 

 

Groet Bram

 

Ik wil meer van Bram lezen