"Hoe gaat het?, en hoe gaat het nou echt met je,? woon je in die camper?"

 

Nederlanders gaan heel lekker op deze vragen.

Ze hebben het idee dat ze je gewoon het hemd van je lijf kunnen vragen, zonder te beseffen dat sommige vragen gewoon niet 'horen'.

Zoals deze dus.

 

Want wat willen ze toch zo graag van me weten?

Hoe het echt met mij gaat deel ik alleen met mijn echte vrienden. En zeker niet met een stel nieuwsgierige  kwekkenbekkende Camper buren,

die gretig andermans leven willen inspecteren.

Ik vind het verbazing wekkend dat Nederlanders maar vragen blijven stellen over anderen hun leven.

 

Ik vind het ook best vreemd  dat een mengelmoes van ouderen camperbezitters op hun beurt vaak alles over zichzelf willen blootleggen.

Behalve de hoogte van hun inkomen, dat is in Nederland een not done item.

 "Hoe komt dit toch?", vraag ik me  af.

Ik ben er wel achter dat als je veel vraagt, dat je zelf niets hoef te vertellen.

Met andere woorden: ik laat bijna nooit het achterste van mijn tong zien.

 

Ik hoef eigenlijk ook niet alle familie perikelen van de kleinkinderen, ziekte geschiedenis enzovoort te weten van iedereen,

maar soms kom ik daar niet onderuit, bij mijn tijdelijke buurtjes, die daar meestal zelf ongevraagd over beginnen.

 

Ik kan me natuurlijk ook wel anti sociaal opstellen.

Door geen opmerkingen zoals goedemorgen etc. te maken en hautain een ongeïnteresseerde attitude aan te nemen.

Ik bent dan wel van de bemoeials af — die nadat ze je denken te kennen, je opeens opvoed adviezen gaan geven hoe je hoort te gedragen in een  camper 

maar ik ontmoet dan ook ,helaas, geen interessante mensen meer, en dat is zeker niet mijn bedoeling.

 

Hoe ziet een goed gesprek er dan uit?

Ik denk, over en weer vertellen, interactie, hoor en wederhoor.

Dus niet iemand onderwerpen aan een vragenuurtje.

En ook niet oeverloos over jezelf uitweiden, iets wat ik vooral bij de hoogopgeleide 65+ elite, met  exclusieve dure Campers ,vaak zie.

Die kunnen afdwalen en je vervelen met al hun successen in hun leven.

Dan gaan ze maar door over de stappen die ze hebben moeten nemen om te komen waar ze nu zijn.

Goed gedaan, pik, denk ik dan bij mezelf.

Je heb het nu voor elkaar, in je bovenkamer hopelijk.

 

Gelukkig kom ik ook nog zogeheten creatievelingen, zoals muzikanten, schrijvers, kleine ondernemers en andere vrije geesten tegen.

Ik gun iedereen meer creatievelingen in hun vriendenkring.

Met hen heb ik tenminste echte gesprekken en hoef ik niet te luisteren naar anekdotes van de lucky few, over hoe ze kacheltje lam werden tijdens het jaarlijkse uitstapje met hun jaargenoten, of dat ze weer eens zo slim belegd hadden.

 

Het liefste ontmoet ik wat ervaren muzikanten, omdat ik zelf ook wel eens gitaar probeer te spelen en ik graag wat wil leren door samen te spelen.

Geen klassieke stukken, maar oude top 40 muziek zeg maar.

 

Nog iets wat best irritant gedrag van veel mensen is , zijn aannames van iets in het wilde weg, zonder bewijs dus.

 

Voorbeeld;

U ziet ons staan op dezelfde CP waar u ons verleden maand ook zag staan....

Maak dan niet de aanname dat we er nog steeds staan, door gelijk bij uw aankomst al te vragen ,”sta je hier nou nog steeds?”

Ofschoon die nieuwsgierige teutebellen daar eigenlijk geen reet mee te maken hebben, reageer ik meestal als volgt;

“Nee hoor, er zijn een paar gratis camperplaatsen waar we steeds naar terugkeren.

Logisch dat u ons dan ook nogmaals zou kunnen treffen, als u dit ook doet.

 

In Nederland mag je soms kort/lang parkeren met een tijds limiet .

 

Blauwe zone of CP bijvoorbeeld.

 

Als de tijdslimiet verlopen is, zal hij echter weer opnieuw ingaan, als u deelgenomen heeft aan het verkeer.

Logisch, anders kon u nooit meer ergens terugkomen.

 

"U staat hier nu toch ook weer?!" is mijn antwoord dan.

 

Terug naar de hamvraag: hoe gaat het met je? Gevolgd door " ja maar hoe gaat het echt met je?"

 

Ik beantwoord die vraag vaak met:

 

  "Dat zou ik zelf ook graag willen weten."

 

Of:

 

  " Daar kan ik weinig over zeggen, het verandert te veel".

 

 

 

Groet Bram