Lang leve de vrijheid, en vooral als die gedeeltelijk kostenloos is.

 

Wij kwamen op een CP in Castellón die zo vol was dat wij moesten parkeren, vlak naast een Camper die we niet kenden.

Die was blijkbaar zo vroeg mogelijk gekomen om een goede plek te veroveren voor het hele winterseizoen.

Ze hadden hun spullen uitgestald, de tafel en stoelen en fietsen  om zich heen, als ware het hun eigen mini-koninkrijk.

Ze waren duidelijk niet blij dat zij ‘hun’ plek met ons moest delen en vanaf het moment dat wij geparkeerd stonden,

waren ze dan ook vastbesloten om ons hun chagrijn te laten voelen.

 

Wat een zielige types.

Wanneer je jezelf namelijk ruimte en dominantie hebt toegeëigend en alle anderen daar heel lang in zijn meegegaan,

voelt het alsof jij ruimte moet inleveren en jouw ruimte wordt afgepakt, terwijl wij eigenlijk gewoon mensen zijn die hun gelijkwaardige plek en ruimte op deze CP opeisen.

 

Nu staan wij pal naast hun, op de plek die altijd al voor hen bedoeld was.

Dan kun je zuchtend en steunend met je armen over elkaar eindeloos blijven klagen dat jij nu minder ruimte hebt, en hoe jij wordt benadeeld.

Of je kunt accepteren dat die ruimte sowieso niet van jou was en je het hebt teruggegeven aan de rechtmatige eigenaren.

 

Uiteindelijk won het chagrijn van de buren, en konden wij verkassen naar een gastvrijere plek daar.

 

“Hun” plek werd beter afgeschermd met allerhande spullen, zodat er weer geen brutale andere Camper kwam staan.

Wat een egoďsme.

 

 

Groet Abram

 

 

 

Ik wil meer lezen van Abram